শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ সাহিত্যকৃতিৰ বিষয়ে — ইতিহাস, মূল তথ্য আৰু পৰীক্ষাৰ গুৰুত্ব
শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱ হৈছে অসমীয়া সাহিত্যৰ বৈষ্ণৱ যুগৰ দুজন কেন্দ্ৰীয় ব্যক্তি, আৰু তেওঁলোকৰ সাহিত্যকৃতি অসম সাহিত্যৰ পাঠ্যক্ৰমৰ প্ৰাণকেন্দ্ৰ। শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ (১৪৪৯-১৫৬৮) বৰ্তমান নগাঁও জিলাৰ বৰদোৱাত জন্মগ্ৰহণ কৰি একশৰণ নামধৰ্ম প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল, যি একেশ্বৰবাদী বৈষ্ণৱ বিশ্বাস, কৃষ্ণভক্তি আৰু তেওঁৰ নাম স্মৰণক কেন্দ্ৰ কৰি গঢ় লৈছিল। তেওঁৰ প্ৰধান শিষ্য মাধৱদেৱে (১৪৮৯-১৫৯৬) এই আন্দোলন আগবঢ়াই নিয়াই বৰপেটা সত্ৰৰ প্ৰথম সত্ৰাধিকাৰ হৈছিল। দুয়ো মিলি কীৰ্তন ঘোষা, নাম ঘোষা, আঙ্কীয়া নাট আৰু বৰগীত ৰচনা কৰি অসমীয়া সাহিত্যক ভক্তিমূলক প্ৰাণ প্ৰদান কৰিছিল। ADRE, APSC, অসম আৰক্ষী, DHS, DME, SSC আৰু ৰে'লৱে পৰীক্ষাৰ প্ৰাৰ্থীসকলৰ বাবে এই বিষয় অতি নিৰ্ভৰযোগ্য, কাৰণ প্ৰশ্ন প্ৰায়ে লেখক-ৰচনা আৰু ৰচনা-ধৰণৰ পোনপটীয়া মিলোৱা ধৰণৰ হয়।
শংকৰদেৱক মূলত কীৰ্তন ঘোষাৰ বাবে স্মৰণ কৰা হয়, যিখনক গুণমালাও বোলা হয়। ই প্ৰায় ছাবিশটা কীৰ্তনৰ (কিছু সংস্কৰণত সাতাইশ) সংকলন, যি কৃষ্ণৰ জীৱন আৰু মহিমা বৰ্ণনা কৰে। ই অসমীয়া ভক্তিমূলক সাহিত্যৰ শ্ৰেষ্ঠ ৰচনা। তেওঁৰ আন পদ্য ৰচনাসমূহৰ ভিতৰত ভক্তি ৰত্নাকৰ, ভক্তি ৰত্নাৱলী, ভক্তি প্ৰদীপ আৰু হৰিশ্চন্দ্ৰ উপাখ্যান উল্লেখযোগ্য। তেওঁ আঙ্কীয়া নাটৰ পৰম্পৰাও আৰম্ভ কৰিছিল, যিবোৰ ভাওনা হিচাপে পৰিবেশন কৰা হয়। ইয়াৰ প্ৰথমখন চিহ্নযাত্ৰা তেওঁৰ ভ্ৰমণৰ পিছত ৰচিত হৈছিল, আৰু বিখ্যাতবোৰৰ ভিতৰত ৰুক্মিণী হৰণ, পাৰিজাত হৰণ, কালিয়া দমন, কেলি গোপাল, পত্নী প্ৰসাদ, কংস বধ আৰু ৰাম বিজয় আছে। তেওঁৰ বৰগীত অসমীয়া শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ এক মাইলৰ খুঁটি।
মাধৱদেৱৰ শ্ৰেষ্ঠ ৰচনা হৈছে নাম ঘোষা, যি ঈশ্বৰৰ নামৰ শক্তি সম্পৰ্কে প্ৰায় ৭৪৬টা পদৰ সংকলন আৰু নামঘৰত প্ৰতিদিনে পাঠ কৰা হয়। তেওঁ আনাদি পটন (সৃষ্টি আৰু ঈশ্বৰৰ স্বভাৱৰ কবিতা), জন্ম ৰাশ (কৃষ্ণৰ জন্ম আৰু শৈশৱ), নাম মালিকা, আৰু আঙ্কীয়া নাট ৰুক্মিণীৰ হৰণ ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ ভাটিমাও ৰচনা কৰিছিল, যিবোৰ ঘট্টনা, পদ্য আৰু ৰাগীয়া এই তিনি প্ৰকাৰ। পৰম্পৰা অনুসৰি তেওঁ শংকৰদেৱতকৈ অধিক বৰগীত ৰচনা কৰিছিল। দুয়োজনক একেলগে মহাপুৰুষ হিচাপে সন্মান কৰা হয়, আৰু তেওঁলোকে প্ৰতিষ্ঠা কৰা সত্ৰ আৰু নামঘৰ অনুষ্ঠানে শতিকা জুৰি অসমীয়া সমাজ গঢ়ি তুলিছিল। তেওঁলোকৰ পৰম্পৰাৰ পৰা গঢ় লোৱা সত্ৰীয়া নৃত্য আজি ভাৰতৰ শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ এটা হিচাপে স্বীকৃত।
এই বিষয়ক বিশেষভাৱে পৰীক্ষা-বান্ধৱ কৰি তোলা দুটা বৈশিষ্ট্য আছে। প্ৰথমতে, "প্ৰথম"-বোৰ নিশ্চিত: প্ৰথম আঙ্কীয়া নাট চিহ্নযাত্ৰা, কীৰ্তন ঘোষাক গুণমালাও বোলা হয়, আৰু নাম ঘোষা মাধৱদেৱৰ। দ্বিতীয়তে, প্ৰশ্নবোৰ সীমিত সংখ্যক ৰচনাৰ ভিতৰতে থাকে, গতিকে লেখক, ৰচনা আৰু ধৰণৰ এটা তালিকাই বহু প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিয়ে। দুজন গুৰুক মিহলাই নিদিব: কীৰ্তন ঘোষা আৰু আঙ্কীয়া নাট শংকৰদেৱৰ, আনহাতে নাম ঘোষা আৰু আনাদি পটন মাধৱদেৱৰ। এই ৰচনাবোৰ যে ব্ৰজাৱলী ভাষাত লিখা হৈছিল, সেয়াও বাৰে বাৰে সোধা প্ৰশ্ন।
শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ সাহিত্যকৃতিৰ মূল তথ্য (দ্ৰুত পুনৰালোচনাৰ বুলেট)
- শংকৰদেৱ: শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ (১৪৪৯-১৫৬৮), একশৰণ নামধৰ্মৰ প্ৰতিষ্ঠাপক।
- শংকৰদেৱৰ জন্মস্থান: বৰদোৱা (আলিপুখুৰী), বৰ্তমান নগাঁও জিলা।
- কীৰ্তন ঘোষা: শংকৰদেৱৰ শ্ৰেষ্ঠ ৰচনা, গুণমালা বুলিও জনা যায়; প্ৰায় ২৬টা কীৰ্তন (কিছুমান মতে ২৭)।
- শংকৰদেৱৰ আন ৰচনা: ভক্তি ৰত্নাকৰ, ভক্তি ৰত্নাৱলী, ভক্তি প্ৰদীপ আৰু হৰিশ্চন্দ্ৰ উপাখ্যান।
- প্ৰথম আঙ্কীয়া নাট: চিহ্নযাত্ৰা, শংকৰদেৱৰ।
- বিখ্যাত আঙ্কীয়া নাট: ৰুক্মিণী হৰণ, পাৰিজাত হৰণ, কালিয়া দমন, কেলি গোপাল, পত্নী প্ৰসাদ, কংস বধ আৰু ৰাম বিজয়।
- ভাওনা: আঙ্কীয়া নাটৰ মঞ্চ পৰিবেশন।
- বৰগীত: শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱ ৰচিত শাস্ত্ৰীয় ভক্তিমূলক গীত।
- মাধৱদেৱ: (১৪৮৯-১৫৯৬), শংকৰদেৱৰ প্ৰধান শিষ্য আৰু বৰপেটা সত্ৰৰ প্ৰথম সত্ৰাধিকাৰ।
- নাম ঘোষা: মাধৱদেৱৰ শ্ৰেষ্ঠ ৰচনা, ঈশ্বৰৰ নামৰ শক্তি বিষয়ক প্ৰায় ৭৪৬টা পদ।
- আনাদি পটন: মাধৱদেৱৰ সৃষ্টি বিষয়ক কবিতা।
- জন্ম ৰাশ: কৃষ্ণৰ জন্ম আৰু শৈশৱ বিষয়ক মাধৱদেৱৰ ৰচনা।
- ভাটিমা: মাধৱদেৱৰ ভক্তিমূলক গীত, তিনি প্ৰকাৰ — ঘট্টনা, পদ্য আৰু ৰাগীয়া।
- মহাপুৰুষ: শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ যুটীয়া সন্মানসূচক নাম।
- সাহিত্যিক ভাষা: ব্ৰজাৱলী, কীৰ্তন ঘোষা আৰু নাম ঘোষাত ব্যৱহৃত।
- অনুষ্ঠান: সত্ৰ আৰু নামঘৰ, বিশ্বাস আৰু সংস্কৃতিৰ কেন্দ্ৰ।
- নৃত্য: সত্ৰীয়া, শংকৰদেৱৰ পৰম্পৰাৰ সৈতে জড়িত আৰু ভাৰতৰ শাস্ত্ৰীয় নৃত্য হিচাপে স্বীকৃত।
- পৰীক্ষাৰ ধৰণ: লেখকৰ লগত ৰচনা আৰু ৰচনাৰ লগত ধৰণৰ পোনপটীয়া মিলোৱা প্ৰশ্ন বাৰে বাৰে আহে।
অসমৰ প্ৰতিযোগিতামূলক পৰীক্ষাত এই বিষয় কিয় গুৰুত্বপূৰ্ণ
এই বিষয় বৈষ্ণৱ যুগৰ প্ৰাণকেন্দ্ৰ, গতিকে অসম সাহিত্যৰ পাঠ্যক্ৰমৰ মাজমজিয়াত থাকে। ই নৱ-বৈষ্ণৱ আন্দোলনৰ ইতিহাস, সত্ৰ-নামঘৰ অনুষ্ঠান, সত্ৰীয়া নৃত্য আৰু ভাওনা, আৰু অসমীয়া ভক্তিমূলক কবিতাৰ উত্থানৰ লগত পোনপটীয়াকৈ জড়িত, ফলত এটা তথ্যভাণ্ডাৰ একাধিক দিশৰ পৰা প্ৰশ্ন কৰা হয়। প্ৰশ্নবোৰ স্থিৰ আৰু তথ্যভিত্তিক আৰু একে ৰচনাবোৰ বছৰৰ পিছত বছৰ ঘূৰি আহে। গুৰুত্বপূৰ্ণ শীৰ্ষকৰ সংখ্যা কম আৰু স্থিৰ হোৱাৰ বাবে তালিকা-ভিত্তিক পুনৰালোচনাই অতি উচ্চ নম্বৰ দিয়ে, আৰু দুভাষিকভাৱে অধ্যয়ন কৰিলে পৰীক্ষাৰ দিনা প্ৰতিখন ৰচনা যিকোনো ভাষাত চিনি পাব।
অসম পৰীক্ষাৰ বাবে প্ৰস্তুতিৰ টিপছ
তলৰ টিপছসমূহে আপোনাৰ পুনৰালোচনাক দ্ৰুত আৰু সঠিক কৰি তুলিব:
- দুজন গুৰুক পৃথক কৰক। শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ বাবে দুটা স্তম্ভ আঁকি প্ৰতিখন ৰচনা শুদ্ধ স্তম্ভত ভৰাই থওক। কীৰ্তন ঘোষা, আঙ্কীয়া নাট আৰু ভক্তি ৰচনা শংকৰদেৱৰ; নাম ঘোষা, আনাদি পটন আৰু জন্ম ৰাশ মাধৱদেৱৰ।
- ধৰণ অনুসৰি গোটাওক। আঙ্কীয়া নাট, বৰগীত, ভাটিমা আৰু পদ্য অনুবাদ পৃথক গোটত ৰাখক। "ইয়াৰ কোনখন আঙ্কীয়া নাট?" ধৰণৰ প্ৰশ্ন গোট স্পষ্ট হ'লে সহজ হয়।
- সংখ্যা আৰু প্ৰথমবোৰ স্থিৰ কৰক। শংকৰদেৱৰ জন্ম ১৪৪৯ আৰু বৰদোৱা, মাধৱদেৱৰ ১৪৮৯ আৰু বৰপেটা, কীৰ্তন ঘোষাত প্ৰায় ২৬টা কীৰ্তন, নাম ঘোষাত প্ৰায় ৭৪৬টা পদ, আৰু প্ৰথম আঙ্কীয়া নাট চিহ্নযাত্ৰা মনত ৰাখক।
- অনুশীলন আৰু পুনৰালোচনা। এই পৃষ্ঠাৰ ৩৭টা দ্বিভাষিক প্ৰশ্ন আৰু মক-টেষ্ট দি, আপুনি এতিয়াও মিহলাই থকা ৰচনাবোৰ টুকি ৰাখক। কেইদিনমানৰ পিছত আকৌ চেষ্টা কৰি নিজৰ স্মৃতি পৰীক্ষা কৰক।
সঘনাই সোধা প্ৰশ্ন
একশৰণ নামধৰ্ম কোনে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু ইয়াৰ মূল বৈশিষ্ট্য কি?
শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে একশৰণ নামধৰ্ম প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ই একেশ্বৰ, কৃষ্ণৰ প্ৰতি ভক্তি, মূলত তেওঁৰ নাম স্মৰণৰ জৰিয়তে, আৰু বিস্তৃত কৰ্মকাণ্ড আৰু জাতিভেদৰ ওপৰত গুৰুত্ব কমাইছিল। সত্ৰ আৰু নামঘৰৰ জৰিয়তে এই ধৰ্ম বিয়পিছিল।
শংকৰদেৱৰ শ্ৰেষ্ঠ ৰচনা কোনখন আৰু ইয়াক আন কি বোলা হয়?
শংকৰদেৱৰ শ্ৰেষ্ঠ ৰচনা কীৰ্তন ঘোষা, যিখনক গুণমালাও বোলা হয়। ইয়াত কৃষ্ণৰ জীৱন আৰু মহিমা বৰ্ণনা কৰা প্ৰায় ২৬টা কীৰ্তন (কিছুমান সংস্কৰণত ২৭) আছে।
নাম ঘোষা কি আৰু কোনে ৰচনা কৰিছিল?
নাম ঘোষা মাধৱদেৱৰ শ্ৰেষ্ঠ ৰচনা, যি ঈশ্বৰৰ নামৰ শক্তি সম্পৰ্কে প্ৰায় ৭৪৬টা পদৰ সংকলন আৰু নামঘৰত প্ৰতিদিনে পাঠ কৰা হয়।
আঙ্কীয়া নাট আৰু ভাওনাৰ পাৰ্থক্য কি?
আঙ্কীয়া নাট হৈছে শংকৰদেৱে ৰচনা কৰা একাঙ্কিক নাট, যেনে চিহ্নযাত্ৰা বা ৰুক্মিণী হৰণ। ভাওনা হৈছে তেনে নাটৰ মঞ্চ পৰিবেশন, য'ত নাট, সংগীত আৰু নৃত্য একত্ৰিত হয়।
বেছি বৰগীত কোনে ৰচনা কৰিছিল, আৰু ভাটিমা কি?
মাধৱদেৱে শংকৰদেৱতকৈ বেছি বৰগীত ৰচনা কৰিছিল, প্ৰায় ১২০টা, শংকৰদেৱৰ প্ৰায় ৩০টাৰ বিপৰীতে। ভাটিমা হৈছে মাধৱদেৱে ঈশ্বৰ আৰু গুৰুৰ স্তুতিত ৰচনা কৰা ভক্তিমূলক গীত, যিবোৰ ঘট্টনা, পদ্য আৰু ৰাগীয়া এই তিনি প্ৰকাৰ।