জোনাকী যুগ (ৰোমাণ্টিক আন্দোলন)ৰ বিষয়ে — ইতিহাস, মূল তথ্য আৰু পৰীক্ষাৰ গুৰুত্ব
জোনাকী যুগ হৈছে অসমীয়া সাহিত্যৰ ৰোমাণ্টিক কাল আৰু অসমীয়া সাহিত্য সম্পূৰ্ণ আধুনিক ৰূপ লোৱা সময়। কলিকতাত পঢ়ি থকা অসমীয়া ছাত্ৰসকলে ১৮৮৯ চনত প্ৰকাশ কৰিবলৈ লোৱা জোনাকী (জোনাকী পোক; লগতে জোনাকৰ আভাস) নামৰ আলোচনীখনৰ পৰাই এই যুগৰ নাম। আলোচনীখনৰ সম্পাদক আছিল চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা, আৰু প্ৰতিষ্ঠাতাসকলৰ ভিতৰত চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা, লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা আৰু হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী আছিল। নতুন ধৰণৰ কবিতা, ৰচনা, চুটিগল্প আৰু সমালোচনা প্ৰকাশ কৰি 'জোনাকী'য়ে পুৰণি ধৰ্মীয়-উপদেশমূলক ধাৰাৰ পৰা আঁতৰি অসমীয়া সাহিত্যক আধুনিক কণ্ঠস্বৰ দিলে।
ৰোমাণ্টিক আন্দোলনে কবিতাত ভাব, প্ৰকৃতি, প্ৰেম, সৌন্দৰ্য আৰু ব্যক্তিগত অনুভূতিক কেন্দ্ৰীয় কৰি তুলিলে। ৰঘুনাথ চৌধুৰীক এই যুগৰ শ্ৰেষ্ঠ ৰোমাণ্টিক কবি বুলি গণ্য কৰা হয়; তেওঁৰ ৰচনা কুমলা কুঁৱৰী, ববৰি আৰু দেবী বৰবালা। হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে অসমীয়াত প্ৰথম চনেট লিখাৰ কৃতিত্ব লাভ কৰিছে আৰু ফুলৰ চানেকি নামৰ কবিতা-সংকলন প্ৰকাশ কৰিছে। চিন্তা-তৰংগিণীৰ বাবে জনাজাত কমলাকান্ত ভট্টাচাৰ্যক পুৰণি-নতুনৰ সংযোগসেতু হিচাপে গণ্য কৰা হয়। প্ৰেম আৰু প্ৰকৃতিৰ লগতে এই যুগত পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱা আদি লেখকৰ দেশপ্ৰেমমূলক আৰু জাতীয় জাগৰণৰ কবিতাও ওলাইছিল।
সাহিত্যৰথী উপাধিৰে বিভূষিত আৰু আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ পিতৃ বুলি পৰিচিত লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা (১৮৬৪–১৯৩৮) এই যুগৰ মহীৰথী। তেওঁ শ্ৰীৰামপদ, বামুণ গোসাঁই আৰু কৃপানাথ হেন ছদ্মনামেৰে লিখিছিল আৰু তেওঁৰ লেখাৰ বিস্তৃতি হাস্য-ব্যংগ, কল্পকাহিনী আৰু নাটকলৈকে বিয়পি আছে। তেওঁৰ বুঢ়ী আইৰ সাধু (১৯১১)ত অসমীয়া সাধুকথা শিশুকলৈ ঘূৰাই অনা হৈছিল; কৃপাবৰ বৰুৱাৰ কথা এখন সামাজিক ব্যংগ; তেওঁৰ উপন্যাসৰ ভিতৰত পদুম কুঁৱৰী আৰু নিমিলা; হাস্যনাটৰ ভিতৰত লিটিকাই আৰু সদানন্দ; আৰু মোৰ জীৱন সোঁৱৰণ এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ আত্মজীৱনী। ১৯০৯ চনত তেওঁ বাঁহী আলোচনী প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ১৯১৭ চনত অসম সাহিত্য সভা পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱাক প্ৰথম সভাপতি কৰি প্ৰতিষ্ঠিত হৈছিল, যাৰ ফলত এই সাহিত্যিক জাগৰণে সংগঠিত ৰূপ লাভ কৰিছিল।
'জোনাকী'য়ে কেৱল কবিতা প্ৰকাশ কৰাই নহয়, এটা সাহিত্য-সংস্কৃতি গঢ়ি তুলিছিল। আলোচনীখনে ৰচনা, সমালোচনা, অনুবাদ আৰু চুটিগল্প আগবঢ়াইছিল আৰু সাহিত্যিক অসমীয়া গদ্যৰ এটা নতুন মান স্থাপন কৰিছিল, যি পিছত 'বাঁহী' আদি আলোচনীয়ে আৰু আগবঢ়াই নিছিল। লেখকসকলে কলিকতাত ঘৰৰ পৰা আঁতৰত পঢ়ি থকা ছাত্ৰ আছিল বাবে, সেই সময়ৰ লেখাত মাতৃভূমি আৰু অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰতি তীব্ৰ প্ৰেমৰ সুৰ বাজিছিল। একে সময়তে ৰোমাণ্টিক কবিসকলে প্ৰকৃতি, ঋতু, গাঁৱলীয়া জীৱন আৰু অনুভূতিৰ জগতলৈ মুখ কৰিছিল, যাৰ ফলত অসমীয়া কবিতা পুৰণি ধৰ্মীয় বেৰৰ পৰা মুক্ত হৈছিল। ফলাফল হ'ল এক ব্যক্তিগত আৰু দেশপ্ৰেমমূলক দুয়োটা ধৰণৰ সাহিত্য, আৰু পৰীক্ষকে জোনাকী যুগৰ বিষয়ে সোধোতে ঠিক এই দ্বৈত চৰিত্ৰটোৱেই পৰীক্ষা কৰে।
'জোনাকী' আলোচনী আৰু লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ 'বাঁহী' আলোচনী একে নহয়। 'জোনাকী'য়ে (১৮৮৯) ৰোমাণ্টিক আন্দোলন আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ইয়াৰ সম্পাদক আছিল চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা; 'বাঁহী' (১৯০৯) বেজবৰুৱাই পিছত প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু একে সাহিত্যিক ধাৰা আগবঢ়াই নিছিল। অসমীয়া জোনাকী যুগক 'বনলতা' নামৰ বঙলা কবিতাটোৰ সৈতে মিলাই নেপেলাব — সেয়া অন্য ভাষা আৰু অন্য কালৰ ৰচনা। ১৯১৭ চনত প্ৰতিষ্ঠিত অসম সাহিত্য সভা এই সাহিত্যিক জাগৰণৰ সংগঠন, আলোচনী নহয়। এই সৰু পাৰ্থক্যবোৰেই বস্তুনিষ্ঠ প্ৰশ্নবোৰে পৰীক্ষা কৰে।
পৰীক্ষাৰ বাবে জোনাকী যুগ এক উচ্চ-মূল্যৰ বিষয়, কাৰণ ই সাহিত্য, ভাষা আৰু অসমৰ জাতীয় জাগৰণক সংযোগ কৰে। প্ৰশ্নবোৰ সাধাৰণতে এজন লেখকক এটা ৰচনাৰ সৈতে, এখন আলোচনীক তাৰ সম্পাদকৰ সৈতে, বা এটা বছৰক এটা ঘটনাৰ সৈতে মিলাই সোধে, আৰু এই যোৰবোৰ বছৰৰ পিছত বছৰ স্থিৰ থাকে।
জোনাকী যুগৰ মূল তথ্য (দ্ৰুত পুনৰালোচনাৰ বুলেট)
- জোনাকী: ৰোমাণ্টিক যুগৰ আলোচনী, ১৮৮৯ চনত প্ৰথম প্ৰকাশ।
- প্ৰকাশৰ স্থান: কলিকতা (কলকাতা), অসমীয়া ছাত্ৰসকলৰ দ্বাৰা।
- প্ৰথম সম্পাদক: চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা।
- প্ৰতিষ্ঠাতা: চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা, লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা আৰু হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী।
- নামৰ অৰ্থ: "জোনাকী" = জোনাকী পোক; লগতে জোনাকৰ আভাস।
- ৰোমাণ্টিক কবি: ৰঘুনাথ চৌধুৰী — কুমলা কুঁৱৰী, ববৰি, দেবী বৰবালা।
- অসমীয়াৰ প্ৰথম চনেট: হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী; সংকলন ফুলৰ চানেকি।
- আদি গীতিকবি: কমলাকান্ত ভট্টাচাৰ্য — চিন্তা-তৰংগিণী।
- সাহিত্যৰথী / আধুনিক সাহিত্যৰ পিতৃ: লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা।
- বেজবৰুৱাৰ ছদ্মনাম: শ্ৰীৰামপদ, বামুণ গোসাঁই, কৃপানাথ।
- বুঢ়ী আইৰ সাধু: অসমীয়া সাধুকথাৰ সংকলন, ১৯১১।
- বাঁহী: ১৯০৯ চনত তেওঁ প্ৰতিষ্ঠা কৰা আলোচনী।
- অসম সাহিত্য সভা: ১৯১৭ত প্ৰতিষ্ঠা; প্ৰথম সভাপতি পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱা।
অসমৰ প্ৰতিযোগিতামূলক পৰীক্ষাত জোনাকী যুগ কিয় গুৰুত্বপূৰ্ণ
জোনাকী যুগ আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ কেন্দ্ৰত আছে, গতিকে সাহিত্য, ভাষা আৰু অসম-ইতিহাস অংশত ইয়াৰ প্ৰশ্ন নিয়মীয়াকৈ আহে। ইয়াৰ তথ্যবোৰ স্থিৰ — ১৮৮৯ চন, সম্পাদক চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা, কবি ৰঘুনাথ চৌধুৰী, উপাধি সাহিত্যৰথী — আৰু এবাৰ পুনৰালোচনা কৰিলেই কেইবাটাও সহজ নম্বৰ সুৰক্ষিত হয়। দুভাষিকভাৱে অধ্যয়ন কৰিলে একেখিনি লেখক বা ৰচনা যিকোনো ভাষাত চিনি পাব।
অসম পৰীক্ষাৰ বাবে জোনাকী যুগৰ প্ৰস্তুতিৰ টিপছ
- আলোচনীখনৰ পৰা আৰম্ভ কৰক। জোনাকী (১৮৮৯, কলিকতা), সম্পাদক চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা আৰু প্ৰতিষ্ঠাতাসকল স্থিৰ কৰক।
- লেখক-ৰচনাৰ তালিকা সাজক। ৰঘুনাথ চৌধুৰী, হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী, কমলাকান্ত ভট্টাচাৰ্য আৰু লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ মূল ৰচনাসমূহৰ সৈতে তালিকা কৰক।
- উপাধিবোৰ মনত ৰাখক। সাহিত্যৰথী, আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ পিতৃ, আৰু অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰথম সভাপতি পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱা।
- অনুশীলন আৰু পুনৰালোচনা। এই পৃষ্ঠাৰ প্ৰশ্ন অনুশীলন কৰি বাদ পৰা প্ৰশ্নবোৰ কেইদিনমানৰ পিছত আকৌ চেষ্টা কৰক।
সঘনাই সোধা প্ৰশ্ন
অসমীয়া সাহিত্যত জোনাকী যুগ কি?
জোনাকী যুগ হৈছে অসমীয়া সাহিত্যৰ ৰোমাণ্টিক কাল, 'জোনাকী' আলোচনীখনৰ (১৮৮৯) নামেৰে নামকৰণ কৰা। ই আধুনিক গীতিকবিতা, ৰচনা আৰু চুটিগল্প প্ৰৱৰ্তন কৰি অসমীয়া জাতীয় চেতনাক জগাইছিল।
জোনাকী আলোচনীখন কোনে সম্পাদনা আৰু প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল?
জোনাকী আলোচনীখনৰ সম্পাদক আছিল চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা, আৰু কলিকতাৰ অসমীয়া ছাত্ৰসকলে — চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা, লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা আৰু হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীকে ধৰি — ইয়াক প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
সাহিত্যৰথী আৰু আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ পিতৃ কোন?
লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাক সাহিত্যৰথী হিচাপে সন্মান জনোৱা হয় আৰু তেওঁক আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ পিতৃ বুলি কোৱা হয়। তেওঁ শ্ৰীৰামপদ, বামুণ গোসাঁই আৰু কৃপানাথ ছদ্মনামেৰে লিখিছিল।
জোনাকী যুগৰ শ্ৰেষ্ঠ ৰোমাণ্টিক কবি কোন আছিল?
ৰঘুনাথ চৌধুৰীক শ্ৰেষ্ঠ ৰোমাণ্টিক কবি বুলি গণ্য কৰা হয়; তেওঁৰ ৰচনা কুমলা কুঁৱৰী, ববৰি আৰু দেবী বৰবালা।
এই সময়ছোৱাত অসম সাহিত্য সভাৰ তাৎপৰ্য কি?
অসম সাহিত্য সভা ১৯১৭ চনত পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱাক প্ৰথম সভাপতি কৰি প্ৰতিষ্ঠিত হৈছিল। ই জোনাকী যুগৰ সাহিত্যিক জাগৰণক ৰাজ্যজুৰি সংগঠিত মঞ্চ প্ৰদান কৰিছিল।