অসমৰ প্ৰধান উৎসৱ আৰু মেলা
অসম উৎসৱৰ দেশ, আৰু ইয়াৰ উৎসৱৰ দিনপঞ্জী ভাৰতৰ ভিতৰত অন্যতম সমৃদ্ধ কাৰণ ই কৃষিভিত্তিক বিহু চক্ৰ, সত্ৰৰ বৈষ্ণৱ পালন, খিলঞ্জীয়া জনগোষ্ঠীৰ জনজাতীয় উৎসৱ আৰু মহান মন্দিৰসমূহৰ ধৰ্মীয় মেলা একগোট কৰে। অসমীয়া উৎসৱ আৰু মেলা সম্পৰ্কীয় প্ৰশ্নই ADRE, APSC, অসম আৰক্ষী, DHS, SSC আৰু ৰে'লৱেৰ পৰীক্ষাৰ কলা-সংস্কৃতি, সাধাৰণ জ্ঞান তথা চলিত পৰিঘটনা অংশত সঘনাই আহে। পৰীক্ষাৰ্থীয়ে তিনি বিহু তথা তেওঁলোকৰ মাহ, প্ৰধান জনজাতিৰ উৎসৱ, কামাখ্যাৰ অম্বুবাচী মেলা, ৰাস মহোৎসৱ তথা দৌল উৎসৱ, আৰু জনবিল মেলাৰ প্ৰখ্যাত বিনিময় প্ৰণালী জানিব লাগে। এই বিষয়টো উচ্চ নম্বৰ দিয়াৰ কাৰণ ইয়াৰ বহু তথ্য সৰল তথা প্ৰত্যক্ষভাৱে উল্লিখিত, আৰু দিনপঞ্জী-ভিত্তিক দৃষ্টিভংগীয়ে এইবোৰ মনত ৰখা সহজ কৰি তোলে।
বিহু: অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উৎসৱ
বিহু অসমৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ উৎসৱ আৰু ই বছৰত তিনিবাৰ উদযাপন কৰা হয়, প্ৰতিটো বিহুৱে কৃষি দিনপঞ্জীৰ এটা পৃথক পৰ্যায় চিহ্নিত কৰে। তিনিটা হৈছে এপ্ৰিলত ৰঙালী বা ব’হাগ বিহু, অক্টোবৰত কাতি বা কঙালী বিহু, আৰু জানুৱাৰীত মাঘ বা ভোগালী বিহু। বিহু শব্দটো সংস্কৃত বিষুৱতৰপৰা আহিছে, যাৰ অৰ্থ বিষুৱ, আৰু উৎসৱটো ঋতু, শস্য তথা কৃষক সমাজৰ জীৱনৰ সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে জড়িত। প্ৰতিটো বিহুৰ নিজা আচাৰ, খাদ্য, সংগীত তথা নৃত্য আছে, আৰু তিনিওটাই একেলগে এটা কৃষি জাতিৰ আনন্দ, দুশ্চিন্তা তথা কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰে। তিনি বিহুৰ নাম, মাহ তথা বিষয়বস্তু জনাটো এই বিষয়ৰ ভেটি, আৰু প্ৰশ্নই সঘনাই পৰীক্ষাৰ্থীক বিহুক ইয়াৰ ঋতু বা সুকীয়া প্ৰথাৰ সৈতে মিলাই দিবলৈ কয়।
ৰঙালী বা ব’হাগ বিহু
ৰঙালী বিহু, যাক ব’হাগ বিহুও বোলা হয়, এপ্ৰিলৰ মাজভাগত উদযাপন কৰা হয় আৰু ই অসমীয়া নতুন বছৰ তথা সিঁচনী ঋতুৰ আৰম্ভণি চিহ্নিত কৰে। ই তিনি বিহুৰ ভিতৰত আটাইতকৈ আনন্দময় আৰু উৰ্বৰতা, যুৱা তথা নৱীকৰণৰ সৈতে জড়িত। উৎসৱ প্ৰায় সাত দিন চলে, গৰু বিহুৰে আৰম্ভ কৰি, যেতিয়া গৰুক গা ধুৱাই, সজোৱাই তথা পূজা কৰা হয়, তাৰ পিছত মানুহ বিহু, যেতিয়া লোকে নতুন কাপোৰ পিন্ধে আৰু শুভেচ্ছা বিনিময় কৰে। গোসাঁই বিহু আৰু নাঙল বিহুৰ দৰে আন দিনসমূহো বিভিন্ন অঞ্চলত পালন কৰা হয়। ঢোল, পেঁপা তথা গগণাৰ তালত ডেকা-গাভৰুৱে পৰিৱেশন কৰা বিহু নৃত্য ৰঙালী বিহুৰ আটাইতকৈ পৰিচিত বৈশিষ্ট্য, আৰু হুঁচৰি দলসমূহে ঘৰে ঘৰে গৈ গান গায় আৰু নাচে। ২০২৩ চনত গুৱাহাটীত বিহু নৃত্যই গিনিজ বিশ্ব অভিলেখ সৃষ্টি কৰিছিল।
কাতি বা কঙালী বিহু
কাতি বিহু, যাক কঙালী বিহুও বোলা হয়, অক্টোবৰৰ মাজভাগত পালন কৰা হয় যেতিয়া ধান বাঢ়ি আছে আৰু ভঁৰাল প্ৰায় খালী। কঙালী নামৰ অৰ্থ দুখীয়া বা দুৰ্ভিক্ষ, কাৰণ এইটো চপোৱাৰ আগৰ অভাৱৰ ঋতু। এই উৎসৱ আন দুটা বিহুতকৈ শান্ত আৰু ভাল শস্য তথা শস্যৰ সুৰক্ষাৰ বাবে প্ৰাৰ্থনাৰ দ্বাৰা চিহ্নিত। মাটিৰ চাকি বা সাকি তুলসী গছৰ গুৰিত তথা ধাননি পথাৰত জ্বলোৱা হয়, আৰু আকাশ বন্তি নামৰ এটা ওখ বাঁহৰ চাকি আত্মাসমূহৰ বাবে পথ পোহৰাবলৈ তথা অশুভ আঁতৰাবলৈ উত্থাপন কৰা হয়। কাতি বিহু এক গম্ভীৰ তথা আশাব্যঞ্জক অনুষ্ঠান, আৰু ইয়াৰ নিৰ্ণায়ক বৈশিষ্ট্য হৈছে পথাৰত চাকি জ্বলোৱা, যি এক অতি সাধাৰণ পৰীক্ষা বিন্দু।
মাঘ বা ভোগালী বিহু
মাঘ বিহু, যাক ভোগালী বিহুও বোলা হয়, জানুৱাৰীৰ মাজভাগত উদযাপন কৰা হয় আৰু ই অসমৰ শস্য চপোৱাৰ উৎসৱ, প্ৰাচুৰ্য তথা ভোজৰ সময়। ভোগালী নাম ভোগৰপৰা আহিছে, যাৰ অৰ্থ উপভোগ বা খোৱা, কাৰণ ভঁৰাল ভৰা আৰু লোকে খাদ্য তথা সমূহীয়া সমাৱেশেৰে উদযাপন কৰে। উৎসৱ উৰুকাৰে আৰম্ভ হয়, মাঘ বিহুৰ আগৰ সন্ধিয়া, যেতিয়া লোকে জাগি থাকে, খাদ্য ৰান্ধে আৰু ভেলাঘৰ নামৰ অস্থায়ী জুপুৰি তথা মেজি নামৰ জুইৰ গঠন নিৰ্মাণ কৰে। পিছদিনা ৰাতিপুৱা মেজি জ্বলোৱা হয় আৰু প্ৰাৰ্থনা আগবঢ়োৱা হয়, আৰু লোকে পিঠা, লাৰু তথা আন পৰম্পৰাগত খাদ্য ভোজন কৰাৰ আগতে নদী তথা টেংকীত গা ধোৱে। ভোজ, মেজি আৰু উৰুকাৰ ৰাতি মাঘ বিহুৰ তিনিটা বৈশিষ্ট্য যি পৰীক্ষাত আটাইতকৈ বেছি সোধা হয়।
অসমৰ জনজাতীয় উৎসৱ
অসমৰ প্ৰতিটো খিলঞ্জীয়া জনগোষ্ঠীৰ নিজা উৎসৱ আছে, আৰু এইবোৰ কৃষি, প্ৰকৃতি তথা সমাজ জীৱনৰ সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে জড়িত। বড়োসকলে বৈচাগু বা বাইচাগু, তেওঁলোকৰ নতুন বছৰ, বাগৰুম্বা নৃত্যৰ সৈতে উদযাপন কৰে। মিচিংসকলে আলি-আই-লিগাং, সিঁচনীৰ উৎসৱ উদযাপন কৰে, যাৰ নামসমূহে শিপা, ফল তথা বীজ সিঁচনীক বুজায়। কাৰ্বিসকলে গাঁৱৰ মংগলৰ বাবে ৰংকেৰ উদযাপন কৰে আৰু শস্য চপোৱাও উদযাপন কৰে। ৰাভাসকলে বাইখো উদযাপন কৰে, টাইৱাসকলে জনবিল তথা আন উৎসৱ উদযাপন কৰে, আৰু ডিমাছাসকলে বুচু বা বুশু, বৈদিমা নৃত্যৰ সৈতে তেওঁলোকৰ শস্য চপোৱাৰ উৎসৱ উদযাপন কৰে। দেৱৰী, শোণোৱাল কছাৰী তথা আন জনগোষ্ঠীৰ নিজা পালন আছে। এটা জনজাতীয় উৎসৱক ইয়াৰ জনগোষ্ঠী তথা নৃত্যৰ সৈতে শিকাটো এই অংশৰ উত্তৰ দিয়াৰ আটাইতকৈ নিৰ্ভৰযোগ্য উপায়।
অম্বুবাচী মেলা
অম্বুবাচী মেলা অসমৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ ধৰ্মীয় মেলা আৰু ই জুন মাহত গুৱাহাটীৰ কামাখ্যা মন্দিৰত অনুষ্ঠিত হয়। ই দেৱী কামাখ্যাৰ ঋতুস্ৰাৱৰ সৈতে জড়িত আৰু প্ৰায় তিনি-চাৰি দিন চলে, যাৰ সময়ত মন্দিৰ বন্ধ থাকে আৰু কোনো আচাৰ-অনুষ্ঠান কৰা নহয়। সময়ৰ শেষত মন্দিৰ পুনৰ মুকলি কৰা হয় আৰু ভক্তসকলে পবিত্ৰ কাপোৰ লাভ কৰে, আৰু মেলাই দেশজুৰি বিপুল সংখ্যক তীৰ্থযাত্ৰী তথা সন্ন্যাসীক আকৰ্ষণ কৰে, যি উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ ধৰ্মীয় সমাৱেশসমূহৰ এটা। মেলাখন তান্ত্ৰিক পৰম্পৰা তথা লোকসংস্কৃতিৰ মিলনস্থলীও। অম্বুবাচী মেলা শক্তি পৰম্পৰাৰ সৈতে জড়িত হোৱাৰ বাবে ই কামাখ্যা মন্দিৰ তথা অসমত শক্তি উপাসনাৰ প্ৰশ্নৰ সৈতে সঘনাই সোধা হয়।
ৰাস মহোৎসৱ আৰু দৌল উৎসৱ
ৰাস মহোৎসৱ মাজুলী, নলবাৰী, বৰপেটা তথা আন বহু ঠাইত নৱেম্বৰত উদযাপন কৰা এক প্ৰধান বৈষ্ণৱ উৎসৱ, য'ত কৃষ্ণৰ জীৱন, বিশেষকৈ ৰাস লীলা, নাট্য তথা নৃত্যৰ জৰিয়তে উপস্থাপন কৰা হয়। উৎসৱ সত্ৰসমূহত আৰু গাঁওসমূহত আয়োজন কৰা হয় আৰু ভাওনা তথা ভক্তি সংগীতৰ বাবে এক মহান অনুষ্ঠান। দৌল উৎসৱ, যাক দৌল বা ফাকুৱা বা ফাকুৱাও বোলা হয়, মাৰ্চ মাহত সত্ৰসমূহত উদযাপন কৰা হয় আৰু ই অসমৰ ৰংৰ উৎসৱ, যি হোলীৰ সৈতে মিলে। বৰপেটা দৌল উৎসৱ বিশেষভাৱে বিখ্যাত আৰু ই কেইবাটাও দিন শোভাযাত্ৰা তথা পৰিৱেশনৰ সৈতে উদযাপন কৰা হয়। দুয়োটা উৎসৱে সত্ৰ পৰম্পৰাৰ অসমীয়া ৰাজহুৱা সংস্কৃতিৰ ওপৰত গভীৰ প্ৰভাৱ দেখুৱায়, আৰু দুয়োটা বৈষ্ণৱ উৎসৱৰ প্ৰশ্নত সঘনাই সোধা হয়।
জনবিল মেলা
জনবিল মেলা অসমৰ মৰিগাঁও জিলাৰ জাগীৰোডৰ ওচৰত জনবিলত অনুষ্ঠিত এক অনন্য মেলা, সাধাৰণতে জানুৱাৰীত মাঘ বিহুৰ সময়ত। ইয়াৰ নিৰ্ণায়ক বৈশিষ্ট্য হৈছে যে ই প্ৰাচীন বিনিময় প্ৰণালী সংৰক্ষণ কৰে, য'ত টকা ব্যৱহাৰ নকৰি সামগ্ৰী বিনিময় কৰা হয়। মেলাখন পৰম্পৰাগতভাৱে টাইৱা জনগোষ্ঠী তথা গোভা ৰজাৰ সৈতে জড়িত, আৰু পাহাৰ তথা সমভূমিৰ লোকে একেলগে আহি তেওঁলোকৰ সামগ্ৰী বিনিময় কৰে, জনগোষ্ঠীসমূহৰ মাজত বান্ধৱতা সবল কৰে। জনবিল মেলা বজাৰ-পূৰ্ব অৰ্থনীতিৰ এক উল্লেখনীয় টিকি থকা ৰূপ আৰু ইয়াক প্ৰায়ে দেশত এই ধৰণৰ একমাত্ৰ বিনিময় মেলা বুলি বৰ্ণনা কৰা হয়। টাইৱা জনগোষ্ঠী তথা বিনিময় প্ৰণালীৰ সৈতে ইয়াৰ সংযোগ এক প্ৰিয় পৰীক্ষা তথ্য, আৰু ই এটা মেলা কেনেদৰে অৰ্থনৈতিক তথা সাংস্কৃতিক দুয়োটাই হ'ব পাৰে তাৰ এটা ভাল উদাহৰণ।
আন উৎসৱ আৰু মেলা
এইবোৰৰ উপৰিও অসমত আন বহু উৎসৱ তথা মেলা পালন কৰা হয়। অশোকাষ্টমী কামাখ্যাৰ এক মেলা যি মন্দিৰৰ পৰম্পৰাৰ সৈতে জড়িত, আৰু মদন কমদেৱ তথা উগ্ৰতাৰা মন্দিৰৰও নিজা মেলা আছে। সত্ৰসমূহে জন্মাষ্টমী, কৃষ্ণৰ জন্ম, আৰু শংকৰদেৱ তথা মাধৱদেৱৰ বিভিন্ন তিথি শোভাযাত্ৰা তথা প্ৰাৰ্থনাৰ সৈতে উদযাপন কৰে। মুছলমান সমাজে ঈদ আৰু খ্ৰীষ্টান সমাজে বৰদিন উদযাপন কৰে, আনহাতে অসমীয়াসকলে বিহু, দুৰ্গা পূজা তথা আন বহল ভাৰতীয় পৰম্পৰাৰ উৎসৱও পালন কৰে। কাৰ্বি, মিচিং তথা আন জনগোষ্ঠীয়ে বছৰজুৰি তেওঁলোকৰ শস্য চপোৱা তথা সিঁচনীৰ উৎসৱ পালন কৰে। এই বৈচিত্ৰ্যই নিজেই অসমৰ সংমিশ্ৰিত সংস্কৃতিৰ প্ৰতীক, আৰু উৎসৱৰ প্ৰশ্নই সঘনাই পৰীক্ষা কৰে যে পৰীক্ষাৰ্থীয়ে এটা উৎসৱক জনগোষ্ঠী, মাহ তথা স্থানৰ সৈতে সংযোগ কৰিব পাৰে নে নাই।
এক নজৰত মূল তথ্য
- বিহু অসমৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ উৎসৱ আৰু বছৰত তিনিবাৰ উদযাপন কৰা হয়।
- তিনি বিহু হৈছে ৰঙালী বা ব’হাগ বিহু, কাতি বিহু আৰু মাঘ বিহু।
- ৰঙালী বিহু এপ্ৰিলত উদযাপন কৰা হয় আৰু ই অসমীয়া নতুন বছৰ চিহ্নিত কৰে।
- ৰঙালী বিহুৰ প্ৰথম দিন গৰু বিহু, গৰুলৈ সমৰ্পিত।
- কাতি বিহু অক্টোবৰত উদযাপন কৰা হয় আৰু ইয়াক কঙালী বিহুও বোলা হয়।
- কাতি বিহু পথাৰত সাকি তথা আকাশ বন্তি জ্বলোৱাৰ দ্বাৰা চিহ্নিত।
- মাঘ বিহু জানুৱাৰীত উদযাপন কৰা হয় আৰু ই শস্য চপোৱাৰ উৎসৱ।
- মাঘ বিহুৰ আগৰ সন্ধিয়াক উৰুকা আৰু জুইৰ গঠনক মেজি বোলা হয়।
- বিহু নৃত্যই ২০২৩ চনত গুৱাহাটীত গিনিজ বিশ্ব অভিলেখ সৃষ্টি কৰিছিল।
- বৈচাগু বা বাইচাগু বড়োসকলৰ নতুন বছৰৰ উৎসৱ।
- আলি-আই-লিগাং মিচিংসকলৰ সিঁচনীৰ উৎসৱ।
- বুচু ডিমাছাসকলৰ শস্য চপোৱাৰ উৎসৱ।
- অম্বুবাচী মেলা জুন মাহত কামাখ্যা মন্দিৰত অনুষ্ঠিত হয়।
- ৰাস মহোৎসৱে কৃষ্ণৰ জীৱন উপস্থাপন কৰে, বিশেষকৈ মাজুলী তথা বৰপেটাত।
- সত্ৰসমূহৰ দৌল উৎসৱ অসমৰ ৰংৰ উৎসৱ।
- জাগীৰোডৰ ওচৰৰ জনবিল মেলা বিনিময় প্ৰণালীৰ বাবে বিখ্যাত।
দ্ৰুত পুনৰালোচনাৰ পয়েন্ট
- মাহ অনুসৰি বিহু চক্ৰ ঠিক কৰক: ৰঙালীৰ বাবে এপ্ৰিল, কাতিৰ বাবে অক্টোবৰ, মাঘৰ বাবে জানুৱাৰী।
- প্ৰতিটো বিহুক এটা সংকেতৰ সৈতে জোৰাওক: ৰঙালীৰ বাবে গৰু, কাতিৰ বাবে চাকি, মাঘৰ বাবে মেজি তথা উৰুকা।
- জনজাতীয় উৎসৱ তেওঁলোকৰ জনগোষ্ঠী তথা নৃত্যৰ সৈতে শিকক।
- অম্বুবাচীৰ বাবে কামাখ্যা তথা জুন, আৰু ৰাস তথা দৌলৰ বাবে সত্ৰ মনত ৰাখক।
- জনবিল মেলাৰ বাবে বিনিময় প্ৰণালী তথা টাইৱা জনগোষ্ঠী লক্ষ্য কৰক।
- বিহু নৃত্যৰ গিনিজ অভিলেখৰ বছৰ ২০২৩ মনত ৰাখক।
এই বিষয়টো কেনেকৈ প্ৰস্তুতি ল’ব
- মাহ অনুসৰি অসমৰ এখন উৎসৱ দিনপঞ্জী আঁকক।
- উৎসৱ, জনগোষ্ঠী বা স্থান, মাহ আৰু বিশেষ বৈশিষ্ট্যৰ এখন তালিকা প্ৰস্তুত কৰক।
- তিনি বিহু তথা তেওঁলোকৰ আচাৰৰ ওপৰত সৰু টোকা লিখক।
- জনজাতীয় উৎসৱসমূহ জনগোষ্ঠী তথা নৃত্যৰ সৈতে তালিকাভুক্ত কৰক।
- মন্দিৰ মেলাসমূহ শিকক, বিশেষকৈ কামাখ্যাত অম্বুবাচী।
- জনবিল মেলা আৰু ইয়াৰ বিনিময় প্ৰণালী এক অনন্য তথ্য হিচাপে পুনৰালোচনা কৰক।
পৰীক্ষাৰ সাধাৰণ ফান্দ
- তিনি বিহুৰ মাহসমূহ লগা-ভগা কৰা।
- কাতি বিহুক ভোজৰ উৎসৱ বোলা; ই কঙালী বা অভাৱৰ ঋতু।
- উৰুকা, আগৰ সন্ধিয়া, আৰু মেজি, জুইৰ গঠন, লগা-ভগা কৰা।
- আলি-আই-লিগাং মিচিংসকলৰ সলনি বড়োসকলৰ বুলি আৰোপ কৰা।
- অম্বুবাচী মেলা জুন মাহত কামাখ্যাত অনুষ্ঠিত হয় বুলি পাহৰি যোৱা।
- জনবিল মেলাত টকা ব্যৱহাৰ হয় বুলি ভবা; ই এটা বিনিময় মেলা।
সঘনাই সোধা প্ৰশ্ন
অসমৰ তিনি বিহু কি কি আৰু কেতিয়া উদযাপন কৰা হয়?
তিনি বিহু হৈছে ৰঙালী বা ব’হাগ বিহু, এপ্ৰিলৰ মাজভাগত অসমীয়া নতুন বছৰ হিচাপে উদযাপিত; কাতি বা কঙালী বিহু, অক্টোবৰৰ মাজভাগত অভাৱৰ ঋতুত উদযাপিত; আৰু মাঘ বা ভোগালী বিহু, জানুৱাৰীৰ মাজভাগত শস্য চপোৱাৰ উৎসৱ হিচাপে উদযাপিত। প্ৰতিটো বিহুৱে কৃষি দিনপঞ্জীৰ এটা পৰ্যায় চিহ্নিত কৰে।
মাঘ বিহুত উৰুকা আৰু মেজি কি?
উৰুকা মাঘ বিহুৰ আগৰ সন্ধিয়া, যেতিয়া লোকে জাগি থাকে, খাদ্য ৰান্ধে আৰু অস্থায়ী জুপুৰি তথা জুইৰ গঠন নিৰ্মাণ কৰে। মেজি হৈছে জুইৰ গঠন যি প্ৰাৰ্থনাৰ পিছত মাঘ বিহুৰ ৰাতিপুৱা জ্বলোৱা হয়। ভোজ, মেজি আৰু উৰুকাৰ ৰাতি মাঘ বিহুৰ প্ৰধান বৈশিষ্ট্য।
অম্বুবাচী মেলা ক'ত অনুষ্ঠিত হয় আৰু ই কি সূচায়?
অম্বুবাচী মেলা জুন মাহত গুৱাহাটীৰ কামাখ্যা মন্দিৰত অনুষ্ঠিত হয়। ই দেৱী কামাখ্যাৰ ঋতুস্ৰাৱৰ সৈতে জড়িত আৰু প্ৰায় তিনি-চাৰি দিন চলে, যাৰ সময়ত মন্দিৰ বন্ধ থাকে। ই বিপুল সংখ্যক তীৰ্থযাত্ৰী তথা সন্ন্যাসীক আকৰ্ষণ কৰে আৰু উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ ধৰ্মীয় সমাৱেশসমূহৰ এটা।
জনবিল মেলাৰ বিশেষত্ব কি?
জনবিল মেলা মৰিগাঁও জিলাৰ জাগীৰোডৰ ওচৰত জনবিলত অনুষ্ঠিত হয়, সাধাৰণতে জানুৱাৰীত মাঘ বিহুৰ সময়ত। ইয়াৰ নিৰ্ণায়ক বৈশিষ্ট্য হৈছে যে ই প্ৰাচীন বিনিময় প্ৰণালী সংৰক্ষণ কৰে, য'ত টকা ব্যৱহাৰ নকৰি সামগ্ৰী বিনিময় কৰা হয়। ই টাইৱা জনগোষ্ঠী তথা গোভা ৰজাৰ সৈতে জড়িত।
বড়ো, মিচিং আৰু ডিমাছাসকলৰ কোন উৎসৱ?
বড়োসকলে বৈচাগু বা বাইচাগু, তেওঁলোকৰ নতুন বছৰ, বাগৰুম্বা নৃত্যৰ সৈতে উদযাপন কৰে। মিচিংসকলে আলি-আই-লিগাং, সিঁচনীৰ উৎসৱ উদযাপন কৰে। ডিমাছাসকলে বুচু বা বুশু, তেওঁলোকৰ শস্য চপোৱাৰ উৎসৱ, বৈদিমা নৃত্যৰ সৈতে উদযাপন কৰে।